wielemie Marieke Vervoort




Marathon Parijs Vrijdag 13 april 2012 Vrijdag de dertiende men zegt wel eens dat dit zo één van de ongeluksdagen is. Voor mij was het echter “my lucky day” Ik mocht vandaag immers naar Parijs vertrekken voor een nieuwe uitdaging namelijk de marathon Paris! Sinds ik in de rolstoel zit heb ik niet meer gereisd met de trein, een spannend moment dus, maar alles verliep als een fluitje van een cent. Met een speciale oprijplank werd ik op de trein in Diest richting Brussel Zuid geholpen. Voor je het goed beseft ben je zonder zorgen in Brussel waar we na even wachten de Thalys op mochten. In een speciaal compartiment werd mijn wheeler en bagage gezet, ik heb het zien staan en de deur werd gesloten waar ik bij was, ik was gerust, mijn materiaal stond veilig. Eigenlijk heb je als rolstoelgebruiker altijd voordeel als je met de trein of Thalys reist. Met een tweede klasse ticket mag je steeds in eerste klasse zitten en zaten we zeer comfortabel en werden bediend met een hapje en een drankje. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-13 Zenn in Thalys\Kopie van Zenn in Thalys 003.JPG$ De tijd vloog voorbij. In Parijs werd ik bij het uitstappen al opgewacht door mijn chauffeur Ik moest eerst nog van de trein geraken. Met een soort liftkooi werd ik naar beneden geholpen. Ik voelde me net een beest in een kooi en begon spontaan het geluid van een wild zwijn na te bootsen. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 001.JPG$ In mijn hotel maakte ik kennis met enkele mensen van de organisatie en ging mijn kamer checken. Mijn ouders hun hotel was wat verderop gelegen en daar gingen we wat later ook heen. Ze kregen een hotelkamer op de 15de verdieping met een bangelijk knap zicht over Parijs! $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 012.JPG$ $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 014.JPG$ $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 018.JPG$ In het restaurantje waar we gingen eten waren super lieve mensen waar we een toffe babbel mee hadden en veel plezier hadden. Ons Zenn heeft er zelfs een verse entrecote op de gril gekregen. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 025.JPG$ Zaterdag 14 april 2012 Ik was al vroeg wakker deze ochtend. Ons Zenn had me vannacht een paar keer haast uit het smalle bed gesompt. De matras is ook niet wat het moest zijn. De reden dat ik zo vroeg wakker was, was een volledig slapende linker arm. Ken je dat gevoel van een slapende arm die als lam hangt te bengelen en dan pijnlijk weer wakker wordt? Echt hatelijk. Het was een zeer mager ontbijt dat ik hier in het hotel kreeg. Per persoon 1 fruitsap, 1 croissant, 1 broodje met confituur, 1 yoghurt en 1 warme drank that’s it. Ik vroeg “ou est le fromage?” Er was er gewoon geen. Ja watte, naar de winkel gaan voor wat extra was de enige oplossing. Iedere atleet had een uur opgekregen op papier wanneer hij of zij vandaag zou vertrekken naar de training. We werden in twee groepen verdeeld waar een half uur tussen zat van vertrek omdat er niet genoeg busjes waren. Om half elf stond mijn groep klaar voor vertrek. De wheelers werden zorgvuldig in een camionette geladen en wij reden met verschillende busjes naar de plaats van de training De rit met de bus stopte aan een bos waar een autoloos parcours was voor fiets liefhebbers. Hier konden wij ons dus ook uitleven met de wheeler. Het waren ronden van ongeveer drie kilometer op een steenweg in het midden van een bos. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 026.JPG$ $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 027.JPG$ $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 029.JPG$ Ik klom in mijn wheeler en deed mijn handschoenen aan. Het was zalig gewoon om hier te bollen. Om me te beschermen tegen de razend snelle fietsers reed een begeleider met de fiets met me mee. Toen ik hem vertelde van mijn slechte zicht werd er meteen geregeld dat er morgen tijdens de wedstrijd iemand achter me zou fietsen om me de weg te wijzen. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie (2) van dag voor Parijs marathon 040.JPG$ $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 041.JPG$ Na 2 ronden gereden te hebben met een goed gevoel bolde ik naar de kant waar ik weer over knuffeld werd door Zenn. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 045.JPG$ $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 048.JPG$ Nog wat sfeer foto’s werden gemaakt. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 052.JPG$ $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 053.JPG$ $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 057.JPG$ Toen we weer in het hotel aankwamen genoot ik van een warme douche en ging erna met 2 Franse rolstoelatleten op pad om te gaan lunchen. Niets is beter dan een lekkere pasta voor de wedstrijd. Op onze terugweg naar het hotel zagen we rare toestanden op de weg. Een paar achtergelaten schoenen, kledij dat er op de grond lag, zelfs een helm. Rare dingen hier in Parijs. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 061.JPG$ $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 063.JPG$ $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-14 dag voor Parijs marathon\Kopie van dag voor Parijs marathon 066.JPG$ Gelijk een echte deed ik na de lunch op mijn beddeke een siesta en viel ook echt in een diepe slaap wat me deugd deed. Vroeger dronk ik nooit koffie maar sinds ik marathons rijd ben ik koffie beginnen drinken. Ik moet zeggen, het smaakte na mijn middag dutje. In de vroege avond was er een briefing voor alle atleten. Hier kregen we de nodige uitleg voor de wedstrijd en kregen we onze wedstrijdnummers en chips toegekend. Ik zal morgen met het nummer 343 rijden. Op de kamer waar mijn wheeler stond bevestigde ik alvast mijn nummers en chip en installeerde ik alvast mijn cammelback op mijn wheeler in de positie dat ik er morgen tijden het wheelen goed aan zou kunnen om te drinken tijdens de wedstrijd. Voor het avondmaal was er een pasta party voor alle atleten waar we zeker geen honger moesten lijden. Ik liet Zenn nog even uit en kroop vroeg mijn bed in, om 5u in de ochtend zou de wekker immers al aflopen. Zondag 15 april 2012 Net voor de wekker zou aflopen deze ochtend om 5u werd ik wakker met alweer een lamme arm die weer even de tijd nodig had om pijnlijk weer tot leven te komen. In mijn pyjama pompte ik alvast een dikke 11kilo in mijn banden om speedy de straten van Parijs onveilig te kunnen maken en deed mijn 3Action sportdrank in mijn camelback. Ik schoot mijn sportkledij aan en ging een beetje benieuwd wat het ontbijt voor vandaag zou bieden naar beneden naar het restaurant. Rijstpap, gedroogd fruit, platte kaas, broodjes, dat lust ons Mie wel. Voor een wedstrijd krijg ik jammer genoeg niet veel binnen of ik heb er tijdens de wedstrijd bij wijze van spreken er een tweede keer plezier van. Na het ontbijt keek ik mijn materiaal nog een laatste keer na en ging met mijn hebben en houden naar beneden waar al vele wheelers in de hal klaar stonden voor vertrek. Alle atleten werden verdeeld over verschillende busjes die richting start reden. Het was geweldig koud, maar we klaagden niet, het was droog! Eén voor één werden we uit de bus geholpen en stonden onze wheelers al klaar. Wat een prima organisatie zeg! $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie van Paris marathon 005.JPG$ Ik bolde naar de kortst bijzijnde muur waar ik me klaar maakte voor de start. Het was echt wel koud. Je zag atleten met plastieken zakken over hun T-shirt opwarmen. Grappig om te zien. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie van Paris marathon 008.JPG$ Ik smeerde nog snel wat sportmassage crème van BES&T op mijn armen en schouders en wrong mezelf in het smalle zitje van mijn wheeler. Even twijfelde ik om mijn warme vest aan te houden, maar besloot ze toch uit te doen, het zou te warm kunnen zijn tijdens de race en dat is een belemmering die we best kunnen missen. Ik deed de dunnen handschoentjes aan die ik van de Franse atleet mocht lenen en daarover de wheeler handschoenen die bijna op bokshandschoenen lijken. Ik zuchtte nog eens diep, nam afscheid van mijn ouders en Zenn en begon in te rijden op de hobbelige kasseien voor de Arc de Triomphe in de Champs Elysées. Mijn roze hanenkam op mijn helm had precies aantrek bij de Franse fotografen. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie van Paris marathon 013.JPG$ $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie van Paris marathon 010.JPG$ De startlijn voor de rolstoelatleten was onder de twee bogen. Ik had mezelf op de tweede rij gezet om de snelle starters niet in de weg te rijden. Bij het aftellen voor de start voelde ik mijn hartje weer tot in mijn keel bonken van een gezonde portie stress en nam nog een laatste slok van mijn 3Action sportdrank. 10, 9, 8,…………… knal, daar gingen we dan voor een rit van 42,2 km door de mooie stad Parijs. Maar goed dat ik me op de tweede lijn geplaatst had, zo snel waren de eerste rollers weer weg. Hier moet ik duidelijk nog hard om trainen. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie van Paris marathon 020.JPG$ Meteen werd ik goed dooreen geschud op de kasseien, ja, aangenaam is anders! Gelukkig kon ik in het wiel rijden van een Franse atleet, een man met een geamputeerd been in een knal groene wheeler. Ik probeerde het werk met hem te delen door hem ook te willen voor rijden, maar telkens ik naast hem kwam begon hij harder te rijden waardoor ik hem niet voorbij kon. Niet slim van hem, nu moest hij harder werken en kon ik profiteren om achter hem uit de wind te rijden. Na 200m kreeg ik met al dat gebodder en gerammel op die kasseien al verzuring in mijn triceps, maar dat beterde gelukkig na een tijdje weer. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie van Paris marathon 022.JPG$ Op een helling was de Fransman me te snel af en moest ik hem lossen wat ik wel jammer vond. Maar ik had geluk, door deze prima organisatie was er geregeld dat een dame op de fiets me begeleidde door achter me te rijden en werkte als een soort van gps voor me. Ze zei me constant: “a gauche, a droite, tout droite” Wat mij een zeer zelfzeker gevoel gaf met mijn enorm slecht zicht. Langs de weg stonden mensen ons aan te moedigen en aan ambiance was er zeker niets tekort. Verkleedde roepende mensen, muziekanten enz. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie van Paris marathon 038.JPG$ 10 Minuten nadat de rolstoelatleten vertrokken waren was de start van de meer dan 40000 valide atleten. Mijn ouders vertelden me achteraf dat het wel meer dan drie kwartier duurde eer de laatste lopers passeerden. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie van Paris marathon 031.JPG$ Ze vertelden ook het grappige verhaal dat vele mannen zich haastten naar de eerste boom om hun te verlossen van hun dringende plas. Het toppunt was dat langs de ene kant van de boom de mannen stonden te plassen en langs de andere kant kwamen vrouwen aangelopen die aan de andere kant van dezelfde boom hun broek naar beneden roeften en aller haast zich hurkten om zichzelf te verlossen van hun hoge plas. Jammer dat papa daar geen foto van durfde nemen! $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie van Paris marathon 046.JPG$ Ik had enorm veel bewondering voor de blinde atleten die met een begeleider het hele traject liepen maar ook mensen die met mindervalide kinderen liepen die op een soort van draagberrie zaten op één wiel gedragen door 2 valide atleten. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie van Paris marathon 024.JPG$ Ook mensen die het grappig aanpakten en verkleed liepen zelfs iemand als ober met een plateau met frisdrank op, je moet het maar doen op zo’n afstand. Terwijl mama en papa en al die supporters genoten van de sfeer was ons Mie serieus aan het afzien. Het was serieus knokken geblazen tegen de stevige wind op kop gedurende het hele traject en die eindeloze kasseien stroken. Ondertussen had ik de Franse atleet weer ingehaald en achter me gelaten, ik denk dat hij zich een beetje dood gereden had. Onderweg hoorde ik ook verschillende keren mijn naam. Allé Mie, alle Marieke, jawel, Belgische supporters in Parijs, schitterend, niet! Marcel en zijn vrouw die ik leerde kennen op mijn lezing voor 51 servive club in Hasselt hadden alles speciaal georganiseerd om optimaal te kunnen supporteren voor mij. Waaw, maar zij waren niet de enige buiten mijn ouders, schitterend. Het parcours van de marathon passeerde langs de wondermooie rijkdommen van Parijs onder andere de Eifeltoren, maar ons Mie heeft niets gezien zo geconcentreerd aan het afzien in mijn kilometers naar de eindstreep. Het was op dit loodzware parcours en wind op kop knokken geblazen van begin tot einde zeker omdat ik weer heel alleen reed. Er waren enkele serieuze beklimmingen en reed ik enkele korte en lange tunnels onderdoor waar het wel zeer donker was met die zonnebril op mijn neus! Omdat ik al zo hard geklopt had tegen de hoepels van mijn wielen begonnen de kneukels van mijn handen fameus pijn te doen. Ja, de laatste 10km werden een echte mentale strijd. Maar ons Mie valt nog liever dood dan op te geven en bleef ik koppig doorbollen. De aanmoedigingen van supporters langs de kant gaven extra moed om door te zetten. Ik werd zelfs duizelig bij het rijden en verloor het dopje van mijn Camelback waardoor ik niet meer kon drinken. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie van Paris marathon 057.JPG$ (foto na mijn finish onderweg naar mijn rolstoel) Een fantastisch gevoel heerste over mij toen de finish in zicht was en alle mensen op weg er heen me feliciteerden met mijn prestatie. Ik had enorm hard geknokt en was fier op mezelf dat ik met een tijd van 2u13 over de finish bolde. Mijn ouders stonden met Marcel en Magda me toe te juichen en een ongedurige Zenn wilde nu toch wel persé bij haar baasje dat ze zo lang had moeten missen. Toch nam ik eerst de tijd om te bekomen. Ik was immers diep gegaan en had enorm veel pijn. De pijn in mijn rug was haast onmenselijk op dat moment dat ik niet eens mijn transfer naar mijn gewone rolstoel kon doen. Na een tijd lukte het wel en ebde de pijn gelukkig wat weg. Een kneukel aan mijn linker hand voelde als gebroken aan, die van mijn rechter hand had ik tot bloedens toe open geklopt. De dame de me met de fiets begeleidde was zeer bezorgd en hield mijn ouders op de hoogte van wat er gaande was. Zij mochten jammer genoeg niet bij me en moesten ongedurig achter de hekken blijven wachten. Na een tijd mocht mama met Zenn toch naar me toe maar papa moest als een aap in een kooi achter de hekken blijven wachten. Ons Zenn sprong meteen van blijdschap op mijn schoot en ik kreeg likjes met de vleet. Ik finishte als derde dame en mocht dus ook fier plaats nemen op het podium van deze marathon van Parijs! Het nummer 3 werd op mijn trui gespeld. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie van Paris marathon 068.JPG$ Fier bolden nr 1 de Amerikaanse Amanda, nr2 de Zwitserse Sandra en ik als nummer 3 het podium op. Eén per één werden we geïnterviewd en was ik van mezelf verwonderd dat het me nog zo goed lukte om in het Frans zijn vragen te beantwoorden. Van een trotse burgemeester mochten we een trofee en bloemen in ontvangst nemen. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie van Paris marathon 076.JPG$ $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie (2) van Paris marathon 078.JPG$ Het Amerikaanse volkslied werd gespeeld voor winnares Ammanda. Ze bibberde haast uit haar stoel van de kou ocharme. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie van Paris marathon 079.JPG$ We kregen vele hartverwarmende felicitaties onderweg naar het busje. Wij hadden het grote plezier gehad, maar je moest eens zien hoe alles achter bleef als een plaatselijk stort, werkmannen hadden nog uren werk om alles weer op te poetsen. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Paris marathon 047.JPG$ Papa stond nog steeds braaf achter het hek te wachten en mocht niet naar binnen ook al moest hij met hetzelfde busje mee terug naar het hotel. Hij moest er kost wat kost blijven wachten. Hoe belachelijk het ook was, we stapten allemaal in de bus, de oprijlaan werd omhoog geklapt en de deuren dicht om 5 meter verder achter de omheining weer te stoppen en alles weer open te doen om papa in de bus te laten. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-15 Paris marathon\Kopie van Paris marathon 093.JPG$ Onze bloemen sierden de bus, mooi om aan te zien. Mijn maag begon serieus te knorren. In het hotel zette ik juist mijn spullen op de kamer en keerde meteen zonder te douchen naar de refter om mijn energie reserve weer aan te vullen want dat was hoog nodig! Hier kon ik ook met de andere atleten gezellig napraten. Dit was mijn eerste marathon waar ik zoveel contact had met de andere atleten, zalig gewoon! Het was een hele andere mentaliteit dan bij sommige andere wedstrijden waar sommige atleten zeer egoïstisch zijn en je totaal kunnen negeren. Velen vertrokken vandaag weer huiswaarts maar ik had de kans om nog even na te genieten, ik kon nog een nachtje in Parijs verblijven. Ik genoot van een lekker warme douche en rustte wat. In de late namiddag bolde ik met mijn ouders over de plaatselijke markt. Vanop hun hotelkamer op de 15de verdieping was het een leuk zicht van boven uit op al die marktkraam tentjes. $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-20 pm\Kopie van pm 001.JPG$ Als tijd verdrijf alvorens we iets gingen eten schreef ik alvast slagzinnen op een groot blad voor mijn verslag van mijn avonturen van vandaag. Zalig met zo’n grandioos uitzicht! $C:\Users\Wielemie\Pictures\2012-04-20 pm\Kopie van pm 006.JPG$ Maandag 16 april 2012 Deze ochtend werden we om 8u al opgewacht door onze chauffeur om ons richting treinstation te voeren. Veel te vroeg wellis waar, maar met het drukke verkeer hier in Parijs weet je maar nooit! Onze reis verliep weer bijzonder goed en het verwonderde me dat ik me nog zo fit voelde na die loodzware wedstrijd van gisteren. In Diest ben ik zelfs nog met de rolstoel van aan het station tot thuis gebold.